مرا خود با تو سری در میان هست/ وگرنه روی زیبا در جهان هست/ وجودی دارم از مهرت گدازان/ وجودم رفت و مهرت همچنان هست (از آواز های قسمت اول آلبوم مایه ی ناز)

نوشتن راجع به موسیقی به چند دلیل سخت و دشوار است. از سلیقه های موسیقیایی تا نظر ها راجع به موسیقی مختلف اند، که ممکن است هر فردی با آنچه تو می نویسی موافق نباشد.

سالار عقیلی خواننده ی خوش صدا، جوان و پرکار این روزهای موسیقی، هم زیباها را می خواند و هم زیبا. شخصا به دلیل توجه ویژه ی عقیلی به آواز خوانی به او علاقه ی ویژه ای دارم. یکی از آخرین کارهای او اثر مایه ی ناز با پیانوی همسرش و ساز تنبک همراه بوده و قدرت و توانایی صدای او در این اثر به وضوح دیده می شود.

سالار عقیلی در این اثر و آلبوم عشق دیرین که بعد از این منتشر شد، تقریبا به بازخوانی برخی از آثار اساتید قدیمی موسیقی ایران پرداخته که این خود نقطه ی قوتی برای او محسوب می شود. امیدوارم دوستان اگر علاقه دارند علاوه بر آلبوم های رسمی سالار عقیلی، برخی دیگر از آثار او که با ارکستر ملی و یا در خارج کشور منتشر شده را هم برای شنیدن انتخاب کنند.

پی نوشت1: موسیقی خوب را باید خوب گوش کرد.

پی نوشت 2: سالار عقیلی را به دلیل اینکه شاگرد صدیق تعریف بوده، بیشتر و بهتر می پسندم.