
ذلیل و بیچاره تر از من نیست در کوی تو
خمیده شد پشت من از غم چون ابروی تو
گرفته هرکس زلب لعل تو کام دل خود
نشد روا کام من ز تو وای وای بر دل من
به مجلس بیگانگان نوشی باده ناب
به هر کجا می روی با هر کس مست و خراب
خبر نداری زحال خود با مردم که چه سان
کند بس آزار و ستم وای وای بر دل من
کسی چو من قدر تو را کی داند صنما
به راه عشق تو دهم جان و دل به فدا
بیا بنه رسم ستم به یک سو دلبر من
شوی پشیمان به خدا وای وای بر دل من
پی نوشت: توصیه می کنم این شعر زیبا را در تصنیفی زیباتر با صدای ایرج بسطامی به آهنگسازی کیوان ساکت در آلبوم فسانه حتما بشنوید.
زان پیشتر که عالم فانی شود خراب/ ما را ز جام باده گلگون خراب کن
من همیشه و هر کجا تراوشات ذهنی خودم، چه آن هایی که مال خودم و چه آن ها که از دیگران است را بر روی کاغذ می آورم. در روزهای امتحانات در گوشه و کنار کتاب ها و جزوات و برگه ها تک بیت ها و گزیده جملاتی را نیز یادداشت می کردم. این ها بیشتر جنبه ی شخصی دارد ولی به منظور ثبت شدنشان، آن ها را در وبلاگ قرار خواهم داد. بقیه را می توانید در ادامه ی مطلب ببینید.
