بعد از اتمام امتحانات کمی وقت شد تا به خواندن کتاب هایی که حال و هوای متفاوتی دارند بپردازم.

خسی در میقات؛ جلال آل احمد

روایت های صریح و اظهارنظرهای جدید جلال آل احمد در خصوص برخی مسائل که عمدتا به برداشت های سنتی از دین بر می گشت بعد از شصت سال (سفرش در سال 1343 بوده) هنوز تازگی دارد. نکته بارز کتاب، اول صداقت خود نویسنده است که با درجه ای از خلوص حرف می زند و دوم حس کنجکاوی اش است. یعنی کوچکترین موارد را مشاهده می کند و همواره دنبال تجربه های جدید است.

عشق روی پیاده رو؛ مصطفی مستور

یکی از اولین مجموعه داستان های کوتاه مصطفی مستور که وقتی می خواستم بخوانمش چاپش تمام شده بود. حالا تجدید چاپ شده است و مثل سایر کتاب های مستور در دو یا سه ساعت خوانده شد. مشخصا آثار بعدی او کیفیت بالاتری دارند اما نوآوری هایش همانند همیشه لذت بخش بود.

بیگانه؛ آلبر کامو

آلبر کامو در این کتاب شخصیتی را ترسیم می کند که آن قدر برای برخی مردم هضمش سخت است که مجبور می شود در چاپ دوم پی نوشتی زده و راجع به هدفش توضیح دهد. قطعا بیگانه آلبر کامو مفسرانی بسیار بزرگتر از من داشته و نیازی به توضیح کتاب نیست. من از خواندن این کتاب به خاطر همه چیزش لذت بردم. شاید شما لذت نبرید.

تجدد طلبی و توسعه در ایران معاصر؛ دکتر موسی غنی نژاد

خیلی دوست دارم پست کاملی راجع به این کتاب بنویسم اما فقط به چند نکته بسنده می کنم. دکتر غنی نژاد و همفکرانش(دکتر طبیبیان، دکتر نیلی ، دکتر فرجادی و...) کار سختی در پاسخ گویی شبهات و جریانی که به مقابله با اقتصاد آزاد حرکت می کند، داشته و دارند. این کتاب به خوبی در مقام پاسخ گویی به برخی از این مسائل و اتهامات وارده به اقتصاد آزاد خصوصا در حوزه توسعه وارد کار شده است. کتاب دارای دو بخش است: بخش اول؛ نفوذ، گسترش و تحول اندیشه تجدد طلبی در ایران و بخش دوم درباره برخی مسائل مربوط به توسعه نیافتگی. شاید تنها ضعفی که به نظرم کتاب دارد این باشد که نام کتاب فقط ناظر به بخش اول است و بخش دوم یک سری مباحث خاص و عنوان هایی راجع به توسعه نیافتگی را در خود جای داده است. خیلی خوب بود این کتاب که بعد از سیزده سال تجدید چاپ شده به خود ویرایشی چه محتوایی و چه فنی می دید. قطعا در این صورت غنای کتاب بیشتر می شد.